تبلیغات
وبلاگ دامپزشک - بانک مقالات دامپزشکی - چه وقت، چرا، چگونه اصلاح سم در گاو شیری انجام دهیم؟

برای اصلاح سم، طیفی از روش ها توصیف شده است كه همه این ها یك هدف را دنبال می كنند كه همان برگرداندن سم به شكل و سطح تحمل كننده وزن صحیح می باشد.
روش ها  برای بدست آوردن این هدف اهمیت چندانی ندارد ولی رسیدن به این هدف مهم می باشد كه در اینجا با یك رهیافت ساده توصیف می شود (1998،blowey)


مرحله اول
پنجه زیادی رشد كرده باید به طول صحیحش برسد كه تقریبا 80- 75 میلیمتر از نوار تاجی تا نوك پنجه می باشد. بیشتر اصلاح كنندگان سم حرفه ای به سادگی این اندازه را با چشم تخمین می زنند اما برای یاد گرفتن بهتر است كه اندازه گیری با خط كش انجام شود بعد از مرحله اول پنجه یك انتهای مربع شكل خواهد داشت و هنوز هم بیش از حد بالا می باشد به این معنی كه زاویه دیوار جلویی بیش از حد كم می باشد.
     
مرحله دوم
برداشتن بافت شاخی اضافی از سطح كف پنجه می باشد بنابراین پنجه نسبت به پاشنه پائین می آید و دیوار جلویی عقب تر و در یك موقعیت مناسب تر قرار می گیرد.
بافت شاخی اضافی در زیر خطی كه متصل می كند انتهای بالایی برش اول را به پائین پاشنه برداشته   می شود. البته در حین برداشتن بافت شاخی اضافی، قوام نسج شاخی كف سم برای حضور نرمی باید مرتبا با انگشت شست چك شود چون اگر كف سم نرم شود ضخامت بافت شاخی چند میلیمتر بیشتر نمی باشد.
اگر برش اول در محل صحیحش انجام شود با برداشتن بافت شاخی اضافی از سطح كف پنجه، خط سفید و دیوار مجاور آن در ناحیه پنجه دیده می شود و دیوار دوباره سطح تحمل كننده وزن می شود وگرنه ساختار ضعیف خط سفید سطح تحمل كننده وزن شده و نتایج معكوس آشكار خواهد داشت. خیلی مهم است كه برش اول سم را بیش از حد كوتاه نسازند چون در مرحله دوم بافت شاخی برداشته شده منجر می شود كه كوریوم در ناحیه پنجه در معرض دید قرار گیرد و می تواند به یك لنگش شدید منجر شود.

مرحله سوم
مرحله سوم شامل برداشتن بافت شاخی اضافی از كف سم و انحنا دادن سطح محوری كف هر دو سم می باشد بنابراین تحمل وزن زیر برجستگی خم كننده استخوان پدالی به حداقل می رسد. در این مرحله به مقدار جزئی فضای بین انگشت نیز افزایش می یابدو این سبب می شود انباشتگی اجسام خارجی در این قسمت كمتر شده و شیوع بیمای های از قبیل نكروباسیلوز بین انگشتی، درماتیت بین انگشتی و هیپرپلازی پوست بین انگشتی كاهش یابد.

مرحله چهارم
مرحله پایانی رساندن دو سم به اندازه تقریبا یكسان، با سم خارجی 4 تا 5 میلیمتر طویل تر می باشد. به این معنی كه بافت شاخی اضافی از سم خارجی پای عقب و سم داخلی پای جلو برداشته شود كه در این صورت سم ها در وضعیت صحیحشان قرار می گیرند. بعضی دامداران معتقدند كه پنجه ها بهتر است در تماس با زمین نبوده و برداشته شوند كه این اشتباه است.
زیرا اگر دیوار محوری برداشته شود سم به طور جدی از شكل طبیعی خارج شده و به سمت داخل می چرخد و در نتیجه دیوار خارجی رشد بیش از حد خواهد داشت. در مواردیكه دیوار محوری بیشتر برداشته شود ممكن است كوریوم در معرض دید قرار گرفته و به لنگش شدید بیانجامد.
بهتر است هیچ بافت شاخی از پاشنه برداشته نشود مگر اینكه پاشنه دارای كف كاذب باشد. اگر پاشنه حفره ها یا شیارهای كم عمقی دارد بهتر است باقی بماند زیرا اگر برداشته شود می تواند منجر به چرخش استخوان پدالی به سمت عقب شده و بنابراین به زخم های كف سم مستعد شود.
یك نظریه قابل توصیه برای اصلاح سم این است كه ابتدا سم داخلی را اصلاح كرده سپس از آن به عنوان یك مدل برای اصلاح سم خارجی استفاده شود.
اما این دستورالعمل همیشه قابل استفاده نیست خصوصا در مورد گاوهای لنگ، زیرا اگر اگر جراحتی در سم خارجی وجود دارد توصیه می شود كه سم داخلی به طور جزئی برای راحتی حیوان كمی بزگتر باشد.
زمان اصلاح سم
هیچ زمان ثابتی برای اصلاح سم وجود ندارد اما چند زمان برای این منظور توصیه شده است:
•    زمانیكه رشد بیش از حد سم اتفاق می افتد. رها كردن یك سم با بافت شاخی بیش از حد رشد كرده هم باعث سختی در راه رفتن می شود و هم سم را به تكامل جراحات جدی تری مانند زخم های كف سم، مستعد می سازد.
•    زمانیكه گاو لنگش دارد. مشخصا همه گاوهای لنگ باید معاینه شوند و در صورت لزوم سم شان اصلاح شود.
•    در هنگام خشك كردن . اصلاح سم در این زمان باعث می شود گاو در زمان زایش سم های با شكل مناسب داشته باشد.
       

REFERENCE

1. AINSWORTH,C, (1997), HOOF HEALTH.

2. AMES, N, (2006), HAIRY HEEL WARTS, FOOT ROT,FOUNDER; THE ENDEMIES, msu veterinary extension.

3.BELL, E, (1996), LAMINITIS IN CATTLE.

4.BELL, E, (2005), SOLE LESIONS IN FRASER VALLEY DAIRY CATTLE,farm west.

5.BERRY, S,(2001), THREE PHASES OF BOVINE LAMINITIS,reprinted from the hoof trimmers association,inc.newsletter.

6. BLOWEY, R ,(2000), BOVINE MEDICINE, A.H.ANDREW, PAGE 409-432.

7.BLOWEY, R, (2005), CAN WE PREVENT HOOF PROBLEM.

8. BLOWEY, R,(2003) ,DISEASE AND DISORDERS OF CATTLE.

9.CLARK , C, (2001), SOLE ULCER IN DAIRY CATTLE, AVOIDANCE AND TREATMENT.

10.GREENOUGH, P, (1997), LAMENESS IN CATTLE, W.B.SUNDERS COMPANY, PAGE 89-123.

11. NORD LUND, K ,(2004), IVESTIGATION STRATEGIES FOR LAMINITIS PROBLEM HERDS, published in journal of dairy science 87(E.suppl): E27- E35.

12.SHEARER, J, (2000), LAMENESS IN DAIRY CATTLE.

13.SHEARER, J, (1992), FEET AND LEG PROBLEMS IN DAIRY CATTLE, florida cooperative extension service/institute of food and agricultural sciences/university of florida/john twoeste,dean.

14.VAN AMSTEL, S, (2005), MOISTURE CONTENT, THICKNESS, AND LESION OF SOLE HORN ASSOCIATED WITH THIN SOLES IN DAIRY CATTLE.

15.WEARY,D, (2005), THE EFFECT OF FARM ENVIRONMENT AND MANAGEMENT ON LAMINITIS,animal welfare program,faculty of agricultural sciences, university of british Columbia,2357 main mall, van couver, bc, v6t1z4, Canada.

16.ZANDIK, T, (2000), AN INCIDENCE OF ACUTE DIFFUSE ASEPTIC INFLAMMATION OF THE CORIUM OF THE HOOF IN DAIRY COWS, veterinarski arhiv 70,(3),121-128.


نویسنده : دکتر مهدی کرمیان
کلینیسین بخش خصوصی 

   


نظرات()

وبلاگ دامپزشک

کاملترین بانک مقالات فارسی دامپزشکی